برنامه نویسی تحت ویندوز, جاوا

اموزش متغییر در جاوا

آموزش حرفه ای جاوا|جاوا|پکیچ اموزش جاوا|آموزش مبتدی تا حرفه ای جاوا|java|دوره حرفه ای جاوا|آموزش java|آموزش برنامه نویسی جاوا - Java از پایه تا فوق حرفه ای |آموزش جاوا از مقدماتی تا پیشرفته|آموزش زبان برنامه نویسی جاوا

 

آموزش جاوا :تعریف متغیر

 

متغیر نامی برای محلی از حافظه است که مقداری در آن ذخیره می شود. .متغیرها درجاوا دارای نوع داده ، نام و مقدار می ‌باشند.
آشنایی با انواع متغیرها در زبان جاوا
که برنامه از دو بخش کد و داده تشکیل شده است که داده معرف یک ارزش خاص است
به عنوان مثال عدد پی(π)با مقدار ۳.۱۴ یک داده از نوع عددی و اعشاری است. در جاوا انواع داده ها پشتیبانی میشوند.
حداقل و حداکثر مقدار داده های عددی در زبان جاوا

نحوه اعلان متغیرها در جاوا به شکل زیر می باشد:

type identifier [ = value][, identifier [= value] …] ;

مثال :

Int a =31;

مقدارهی به متغیرها

سه روش برای مقداردهی متغیرها وجود دارد

۱-هنگام اعلان متغیر ها(مقادیر اولیه (Initialization)
۲-پس از اعلان متغیر ها و از طریق دستور انتساب(عملگر =)
۳-پس از اعلان متغیر ها و با دستورات ورودی

قواعد نام گذاری متغیر ها

۱-نام متغیر با یک حرف یا خط زیر(_) یا علامت دلار($) شروع می شود.
۲-نام متغیر ترکیبی از حروف، ارقام، خط زیر و علامت دلار است.
۳- کلمات رزروی نمی توانند به عنوان نام متغیر بکار روند.
۴-نام متغیر می تواند هر چند کارکتری باشد.
۵-حرف اول نام متغیر با حرف کوچک مشخص می شود و چنانچه نام متغیری از چند کلمه تشکیل شده باشد، نام هر کلمه با حروف بزرگ شروع می شود.
۶- متغیرهای ثابت (final) معمولاً با حروف بزرگ نوشته شده و در صورتی که تعداد کلمات بیشتر از یک کلمه باشد، با خط زیر (ـ) از هم جدا می‌شوند:

double PI = 3.14;

برخی از متغیر ها :

Boolean
مناسب برای متغیرهای منطقی که همواره یکی از دو مقدار درست یا غلط دارند

boolean b = false; b = true;

unicode
مناسب برای انواع متغیرهای حرفی. با توجه به این که متغیرهای حرفی در جاوا یونیکد ۱۶ بیتی هستند،
از آن‌ها می‌توان برای کلیه حروف کلیه زبان‌ها (از جمله فارسی) استفاده کرد.

char c = ‘g’;

Byte
مناسب برای متغیرهای عددی صحیح که در محدود مقادیر مجاز صحیح قرار دارند.

byte z = 22;

Short
مناسب برای متغیرهای عددی صحیح که در محدود مقادیر مجاز صحیح (حدود منفی سی و دو هزار تا مثبت سی ودو هزار) قرار دارند.
INT
مناسب برای متغیرهای عددی صحیح که در محدود مقادیر مجاز صحیح (حدود منفی دو میلیارد تا مثبت دومیلیارد) قرار دارند.

int z = 22;

Long
مناسب برای متغیرهای عددی صحیح بسیار بسیار بزرگ!
Float
مناسب برای متغیرهای اعشاری با دقت خوب برای محاسبات معمولی

float z = 234.51fL;

Double
مناسب برای متغیرهای اعشاری با دقت بسیار زیاد برای محاسبات با دقت مضاعف است.

double z = 123.4 ;

مقادیر لفظی یا لیترال (literal):

 

در جاهایی از برنامه‌های جاوا ممکن است بخواهید مستقیماً از مقادیر استفاده کنید. عبارت زیر را در نظر بگیرید:

int a = 5;

در مثال فوق عدد ۵ اصطلاحاً متغیر لفظی یا لیترال است. کامپایلر جاوا برای متغیرهای لفظی تعدادی پیش‌فرض دارد.
برای مثال متغیرهای لفظی صحیح مانند مثال فوق را به صورت پیش‌فرض از نوع int می‌شناسد. حال اگر بخواهید عدد ۵ را در یک دستور انتساب با استفاده از عملگر = به یک متغیر از نوع long نسبت دهید باید به صورت زیر عمل کنید:

long a = 5L;

حرف L که بلافاصله بعد از عدد ۵ آمده است به کامپایلر جاوا می‌فهماند که متغیر لفظی ۵ از نوع long است.
همچنین پیش‌فرض متغیرهای لفظی اعشاری در جاوا از نوع double است. دستور زیر را در نظر بگیرید:

double a = 3.14F;

متغیرهای رشته‌ای:
همیشه متغیرهای ما از انواع عددی نیستند. در اغلب موارد، ما نیاز داریم که حروف و کلمات را در برنامه خود وارد کنیم، آن‌ها را پردازش کنیم و نتیجه‌ای را به صورت یک کلمه یا جمله نمایش دهیم. برای مثال فرض کنید برنامه‌ای داریم که نام یک دانش‌آموز را از ورودی گرفته و نمره وی را نمایش می‌دهد. ما نیاز به متغیری داریم که بتوانیم نام دانش‌آموز را در آن ذخیره کنیم. به این نوع متغیرها رشته یا (string) گفته می‌شود. زبان جاوا دارای امکانات گسترده‌ای برای کار با رشته‌ها است که در فصول مختلف این کتاب با آن‌ها آشنا خواهیم شد.
برای تعریف یک متغیر رشته‌ای به صورت زیر اقدام کنید:

String y=”ali”;

متغیر های ثابت

متغیرهایی که نمی‌توان مقدار آن‌ها را تغییر داد (!): تعریف فوق به اندازه کافی خود متناقض است. متغیر یعنی چیزی که تغییر می‌کند، پس متغیری که نتوان مقدار آن را تغییر داد بی‌معنی است. ولی اگر بازی با کلمات را رها کنیم، می‌بینیم که در مواقع زیادی در برنامه‌ها ممکن است متغیرهایی را تعریف کنیم که تمایلی نداریم در حین اجرای برنامه، خواسته یا ناخواسته مقدار آن‌ها تغییر کند. برای مثال فرض کنید در محاسبات ریاضی، از عدد پی (π) استفاده می‌کنیم. مقدار این متغیر در طول اجرای برنامه نباید تغییر کند. برای این کار ما این متغیر را ثابت و نهایی تعریف می‌کنیم:

final double PI = 3.14;

حوزه متغیرها:
متغیرها فقط در همان حوزه‌ای که تعریف شوند، معتبرند. برای مثال اگر متغیری را درون یک متد تعریف کنیم،‌در متدهای دیگر به آن دسترسی نداریم و نمی‌توانیم مقدار آن را ببینیم یا آن را تغییر دهیم. به مثال زیر دقت کنید:

حوزه متغیر

public class VariableScopeTest
}
public void firstMethod()
{
int myNumber = 5;
}
public void someMethod ()
{
myNumber = 10; //?
}
{

حوزه متغیرها در زبان جاوا به صورت زیر تقسیم‌بندی می‌شود

حوزه کلاس: ویژگی‌های کلاس، متغیرهایی هستند که در سرتاسر یک کلاس قابل دسترسی‌اند. برای مثال اگر یک متغیر در حوزه کلاس باشد، همه متدهای آن کلاس به آن دسترسی دارند و هر کدام از متدها که آن متغیر را تغییر دهند، مقدار آن در سایر متدها نیز تغییر می‌کند.
حوزه متد: این دسته متغیرهایی هستند که در یک متد تعریف شده‌اند. این متغیرها فقط در همان متدی که تعریف شده‌اند قابل دسترسی‌اند.
حوزه بلوک: برخی اوقات متغیرها را درون حلقه‌های تکرار یا برخی دیگر از ساختارهای شرطی درون یک متد تعریف می‌کنیم. این متغیرها خارج از آن بلوک قابل دسترسی نیستند.


 

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید